"Suzu majke božje" treba orošavati mlakom vodom

Saznajte kako se morate odnositi prema prelepom cvetu sa Dalekog istoka, kakvo okruženje voli, koliko često ga treba zalivati, kada ga presaditi i da li ga uopšte orezivati...

"Suzu majke božje" treba orošavati mlakom vodom Foto: Shutterstock

Poštovana redakcijo, imam biljku “suza majke božje“. Molim vas, napišite mi nešto o njenom poreklu i gajenju.

Verna čitateljka

„Suza majke božje“ je narodni naziv za biljku čiji je latinski naziv "Hoya bella" - voštani cvet. Potiče s Dalekog istoka, uključujući i tropski deo Australije. Naziv je dobila po Englezu Tomasu Hoju, glavnom baštovanu vojvode Nortamberlenda u Sion Hausu u Midlseksu, krajem 18. veka. Zbog svog voštanog izgleda u narodu je poprimila naziv voštani cvet.

Karakterističan je po zvezdastim belim cvetovima sa crvenom sredinom. U prirodi raste duž druge biljke, što je uobičajeno za penjačice. Hoja je višegodišnja biljka, mesnatih listova, sa prirodnom formom penjačice. Cveta od juna do oktobra, cvetovi se nalaze na krajevima stabljika i u obliku su zvezde i voštane konzistencije.

Ne podnosi direktno sunce. Voli povećanu vlažnost vazduha, naročito leti kada je treba orošavati mlakom vodom - najbolje prokuvanom ili destilovanom. Ne zaliva se mnogo, leti jednom u sedam dana, zimi na 15 dana. Presađuje se svake druge ili treće godine u zemlju koja sadrži malo peska. Hoja cveta samo na stabljikama dužim od 30 cm, zato je ne treba orezivati.

Suzana Kljajić,
dilp.inž. poljoprivrede za zaštitu bilja i fitopatolog




bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...
instagram
Instagram Moja lepa bašta